schaakbord

Het schaakbord zelf is af!
Ik “mag” aan de mooie sterrenrand beginnen.
Nu ik de werkbeschrijving nog eens nalees, heb ik het verkeerd gedaan.
De kruissteekjes moesten met drie draadjes over drie draadjes gemaakt worden. En de lijnen binnen de blokjes moesten  platsteekjes van drie draadjes over twee draadjes zijn.

voorbeeld

Ik heb alles met twee draadjes over twee draadjes geborduurd. Daardoor ziet het er compacter en voller uit dan op de foto in de Ariadne (november 1978).
Maar geen spijt. Ik vind het mooier.
Nu de rand dus.
Ine heeft voor mij al een aanvulling op het oude garen gevonden.
Maar of dat met elkaar genoeg is? Ik twijfel sterk.
Ik ben al aan mijn laatste strengetje bezig.
Misschien kan ik de rand beter met de moderne versie van kleur 801 beginnen.

R-huis

Vandaag is Renette jarig.
Maar ze viert het niet. Ze klust.
Want ze heeft net de sleutel van haar nieuwe huis gekregen.
Haar verjaarskaart heeft dan ook een huisje meegekregen.
De R is van een alfabet uit het boek “Vrolijke alfabetten in kruissteek”.
De vermelde kleuren had ik niet allemaal in huis.
Daarom hier en daar een ander kleurtje gekozen.
De R zelf heb ik met verlopend garen geborduurd.
Eerst 12 draadjes geknipt met hetzelfde verloop.
Daarna van onder naar boven met één draadje één kolom geborduurd. 
Héél subtiel maar wel zichtbaar.
De vierkante dubbele witte kaart heb ik van een rond gat voorzien.
Daarvoor heb ik eerst met een lineaal een streepje ongeveer op het midden van beide diagonalen gezet. Waar die elkaar kruisten was het midden. Toen mijn snijdende passer (“cirkelsnijder”) in dat midden geprikt en een gat gesneden dat iets groter was dan het borduurwerkje.
Daarna het “gewone” werk: het borduurtje vastplakken met tweezijdig plakband om het gat heen . (Oppassen dat het recht zit!) Daarna een velletje wit papier, net iets kleiner dan de kaart, over de achterkant van het borduurtje plakken. 
Toch een beetje feest in het nieuwe huis.

jarig Jobje

Charlotte Russe

Vandaag is mijn petekind jarig.
28 jaar geleden was zij het ultieme moederdagcadeautje voor haar moeder.
Inmiddels heeft ze zelf twee zoontjes.
En zoals zoveel jonge vrouwen heeft zij zich de laatste tijd gestort op het maken van fantastische verjaardagstaarten.
Daarom heb ik voor haar een klassieke taart geborduurd: de Charlotte Russe .
Hier gefotografeerd op een blauw vel papier, maar verstuurd op een mooie vierkante dubbele witte kaart.
Het patroontje komt van een prachtige lap met 11 taarten, die in de Ariadne van februari 1993 stond. Natuurlijk van de hand van Remy Ludolphy, mijn “all time favorite” ontwerpster. 
Het kantje er omheen heb ik een paar jaar geleden gekocht in museum de Kantfabriek te Horst.

groepsportret

Door werk elders op mijn computer kwam ik er maar niet aan toe jullie wat van mijn recente borduurwerkjes te laten zien.
Want hoe druk ik het ook heb, er is altijd wel een uurtje te vinden om wat steekjes te maken. 
Het schaakbord vordert langzaam maar gestaag. Nog maar 5 blokjes te gaan en dan mag ik aan de mooie rand beginnen.
Deze en komende maand zijn er heel wat lieve mensen jarig, dus heb ik weer een paar verjaarsborduurtjes liggen. Je ziet er drie op de foto.
Pas als ik ze verstuurd heb, laat ik jullie een detailplaatje zien en vertel ik er meer over.  Anders is de pret eraf voor de meelezende jarige.
Waar ik helemaal niets van laat zien, is het haaknaaldenmapje (is al af) en de tas (in wording) voor Riet K. Eerst Riet verrassen, daarna jullie.

hyacint

hyacint in vaas

Het hele huis ruikt naar voorjaar met een hyacint.
Maar wat, als je vergeet een mooie ompot erbij te kopen.
Dat overkwam mij laatst.
Nu heb ik nog wel wat oude potten in het tuinhuisje staan, maar ik was “te lui” om ze te pakken.
Vazen staan wat meer in mijn directe omgeving.
En kijk, er was er een die paste.
Maar van glas, dus je zag de lelijke plastic pot.
Ik besloot een jasje te maken.

bovenomtrek

onderomtrek

De omtrek bovenaan en onderaan gemeten.
Die heb ik gedeeld door 6, omdat ik er 6 lapjes voor wilde gebruiken.
Ik had een groter getal kunnen nemen, maar 6 was voldoende.
Neem wel een veelvoud van het aantal kleuren dat je wilt gebruiken.

hoogte

patroon

Ik wilde twee kleuren gebruiken, dus 4, 6, 8 of 10 etc.
Heb je drie kleuren, kies dan voor 3, 6, 9, of 12 etc.
Natuurlijk moet ik ook de hoogte meten.
Daarmee heb ik een patroontje gemaakt.
Eerst die hoogte tekenen, daarna de uitkomsten van de deelsommetjes aan boven- en onderkant haaks op de hoogtelijn zetten.
Zes keer uit vilt geknipt, waarbij ik alleen aan de zijkanten een halve cm extra neem voor de naad.
Boven en onder hoeft er niks bij.
Ik had ook gewone stof kunnen nemen.
Of spijkerstof, al dan niet met vliseline tegen rafelen beschermd.
Met mijn lockmachine (maar met de gewone naaimachine was het ook gelukt, hoor) de zes deeltjes aanelkaar genaaid.
Goed gemeten, want het past.

jasje

jasje mèt

Ik had nog kant-en-klare vilten bloemetjes liggen.
Zo is het helemaal lente in ons huis.
Ik kan seizoensjasjes maken, bedenk ik me nu.
Kerst-, herfst-, oranje- of verjaardagsjasjes, maar ook passend bij de bloemenkleur. Oude truien, nieuwe lapjes, spijkerbroeken, borduursels of breisels, werkelijk alles kan ik hiervoor gebruiken. 
Een vaas met oneindig veel mogelijkheden!

Zoals jullie in Vlisco deel 4 huiswerk konden lezen, heb ik van Mien geleerd, hoe je een “bow tie” (vlinderdasje) maakte van 5 vierkante lapjes. Met haar materiaalpakketje kon ik er twee maken.

Balsemien kant 1

Balsemien kant 2

Natuurlijk heb ik er een tas van gemaakt.
De strikjes moesten daarvoor wel horizontaal. Daarom heb ik aan alle kanten nog een driehoekje genaaid.
Een aantal Vlisco-stroken, die in het pakket zaten om er een schuine-stroken-blok van te maken, heb ik gebruikt om de dasjes te “kaderen”, er een randje om te leggen.
De batiksfeer heb ik met de rotan handvatten doorgezet.
De voering is een simpele donkerblauwe voeringstof. Al heeft het binnenzakje wel weer een Vlisco-randje.
Mijn tassen krijgen altijd een naam uit de flora. Voor deze tas leek me “Balsemien” heel toepasselijk als hommage aan Mien, die mijn interesse voor patchwork heeft gestimuleerd.

Afgelopen zaterdag was de jaarlijkse Algemene Ledenvergadering van vereniging MERKWAARDIG in Nijkerk. Ik had de zorg voor de naamkaartjes, dus ik moest er vroeg zijn. Dat betekende al vóór zes uur vertrekken, want het is een autorit van 2 uur en een kwartier (als alles meezit). De hele dag ben ik druk in de weer geweest met van alles en nog wat. ‘s Avonds heb ik in Nijkerk nog een hapje gegeten en was om een uur of 10 weer thuis.
Zoiets gaat niet in je kouwe kleren zitten. Vandaar dat ik vandaag pas weer helder genoeg ben om een stukje te schrijven.

tijdschriften

Wat was het weer leuk om vele borduurvriendinnen te kunnen begroeten! Al is het wel jammer, dat de tijd ontbreekt om met iedereen even te praten.
Ik kreeg die dag van diverse mensen wat toegestopt. Soms zo tussen de kaartjes door, dat ik niet meer weet van wie ik het heb gekregen.
Was het Els W. die me de quilttijdschriften en het weefblad meenam? (Toevoeging: Het was Maria.) Het weefblad staat vol met artikelen over bandweven. Zoals jullie weten, wil ik dat graag onder de knie krijgen. Dus helemaal op zijn plaats.
Een draagtas vol oude spijkerbroeken kwam van Berthi.  Altijd welkom natuurlijk!

Riet K.

stoffenstapel

tijdschrift

Voor Riet K. had ik een paar weken geleden een kruissteekpatroon gemaakt van het logo en de QR-code van de gemeente Borsele. Zij heeft er een prachtig kussenovertrek van gemaakt. 
Nu heeft ze bij mij een tas besteld, waarvoor ze de stoffen zaterdag meebracht. Natuurlijk laat ik die tas hier zien, als ie af is.
Ik kreeg van haar bovendien een hele stapel leuke stofjes extra en een patchworktijdschrift met alleen maar taspatronen. Komt helemaal van pas!

Vlisco-lap

Vlisco-lap

Via/van Willeke kreeg ik zaterdag een heel speciaal cadeau. 
De prachtige Vlisco-lap is van Reina geweest. Reina, die veel te vroeg het aardse heeft moeten verlaten en die ik zo graag beter had willen leren kennen. Reina heeft vast en zeker vanaf haar wolkje deze lap naar Willeke laten komen, toen zij mijn Vlisco-logjes had gelezen. Het moest gewoon zo zijn.
Wat ik ermee ga doen?  Eerst genieten, aaien en bewonderen, dan misschien een mooi zomers bloesje ervan maken. Natuurlijk komt het resultaat tzt op mijn blog. 

Kruissteekjes

Natuurlijk heb ik ook wat euro’s laten rollen. 
In de Merkwaardig-winkel heb ik het boekje “Kruissteekjes” tweedehands gekocht. Het staat boordevol patroontjes, maar het leukst zijn toch wel de wapenschilden.

Stoplap Elma

Bij Naald en Draad kocht ik het patroon van Elma met stopjes en doorrijgwerk. (Je kunt het ook als pakket met materiaal krijgen.) Maria heeft dit patroon al gemaakt. Van het resultaat was ik toch wel erg gecharmeerd. Natuurlijk ga ik haar patroon dan niet kopiëren. Op het werk van een ontwerpster zit immers copyright en ik gun Elma de verdienste van haar werk.
Nu nog bedenken in welke kleur en welke vorm ik de stoplap ga maken. Ook hiervan zal ik jullie op de hoogte houden.

Avonturen in naaldwerk

Leun op mij

Last but not least heb ik twee mooie boeken gekocht.
“Adventures in needlework” van Jessica Aldred en Emily Peacock was me al eerder opgevallen. De onderwerpen canvaswork, appliqué, silk shading en goldwork worden in aparte hoofdstukken behandeld. Elk hoofdstuk heeft van die avontuurlijke patronen, waar ik zo dol op ben. Zoals dit kussen met “lean on me” (leun op mij) in een fantastisch lettertype. Canvaswork, maar prima te gebruiken als kruissteekpatroon. En zeg nu zelf, wat kun je op een kussen beter zetten dan “Leun op mij”? Zeker als je er iemand blij mee wilt maken, die een steuntje in de rug nodig heeft.

Japan in kruissteek

Golf van Hokusai

Het boek “Japon au point de croix” is mijn derde borduurboek met Japanse motieven. Maar die prachtige golf (van Hokusai, begreep ik van Willeke) haalde me snel over. Over water gesproken …
Ik heb weer veel inspiratie opgedaan.
Nu nog wat extra leeftijd om alle ideeën te realiseren.