watjes
Mijn stoere woorden aan het begin van de week ten spijt, hebben we deze week nauwelijks gewandeld.
Te koud en op veel plekken verraderlijk glad.
Al hebben we het lichamelijk eigenlijk wel nodig.
Er komen hopelijk snel wel weer wandelbare dagen.
Vandaag even twee “watjes” achter de pc.
Jullie hebben nog wel een paar wandelreportages tegoed.
Wahlwiller
Wahlwiller
Op 29 januari jl. bijvoorbeeld liepen we 6 km in en om Wahlwiller.
“Wijndorp” staat er onder het plaatsnaambord.
Het zal wel aan mij liggen, maar ik heb geen wijngaard gezien.
Misschien in de herfst nog maar eens gaan.
Kerk
Wat we wel zagen, was een hele oude kerk.
Het onderste kalkstenen deel van de Sint-Cunibertuskerk stamt uit de 12de eeuw.
In de 17de eeuw werd het bakstenen deel er bovenop gezet.
Aad de Haas heeft in 1946 16 kruiswegstaties geschilderd, die in de kerk te zien zijn.
Kruis
Kruisweg
Het was zondag en ik wist niet of er een dienst bezig was.
Uit respect ben ik daarom de kerk niet ingegaan om te kijken.
Hoe toepasselijk: de kerk ligt aan de Kruisweg.
Net als dit kruis trouwens.
Waarvan wordt aangenomen dat het een Missiekruis uit ca. 1870 is.
Je ziet, hier gaat de Mergellandroute langs.
In den Schroer
In den Schroer
Vlakbij de kerk zag ik in een hoek van een oude hoeve het hoeden- en stoffenwinkeltje “In den Schroer”.
Het was zondag en dus gesloten.
Ook hiervoor moet ik dus nog eens terug.
Misschien hier ooit een hoeden-maken-workshop doen?
Obstakel
Het dorp uit gaan we direct een holle weg in.
Oeps, roodwit lint en een bord werk-in-uitvoering.
Eigenzinnig als we zijn kruipen we onder het lint door en gaan toch de richting uit die de wandelbeschrijving voorschrijft.
Het enige risico wat we lopen, is dat we weer terug moeten lopen.
Obstakel
We wagen het erop.
Niet lang daarna zien we dat er flink gesnoeid en gezaagd is.
Obstakel
Er ligt een boom dwars over het pad.
Gelukkig lukt het nog om hier omheen te klimmen.
Maar de smeulende stapel snoeihout blokkeert de weg daarna toch definitief.
We besluiten om rechts de wei in te klimmen en vervolgen zo illegaal onze weg.
Gelukkig loopt er in deze wei geen vee.
Bankje
Na dit “avontuur” komen we dit super-romatische bankje tegen.
Op vrijersvoeten en dan hier dicht tegen elkaar aan schuilen voor de regen onder de takken van een naaldboom met een ingebouwd vogelhuisje.
Zie je het al voor je?
Duidelijk een geïmproviseerd bankje en geen van staatswege aangelegd meubilair ter verpozing van de vermoeide wandelaar.
Ik ben toch wel benieuwd naar de bouwer en waarom dit is gemaakt.
-
Selzerbeek
Selzerbeek
Ten Noorden van Wahlwiller loopt de Selzerbeek.
Net als de Worm vormt ook deze beek een deel van de grens met Duitsland.
Hier niet trouwens.
Hier meandert hij langs net geknotte wilgen het groene grasland door.
Om uiteindelijk toch ook weer in de Geul uit te monden.
-
Nagedachtenis
Nagedachtenis
Nagedachtenis
Dat ook hier de oorlog slachtoffers heeft gemaakt, zien we aan een onopvallend hoekje van een huis.
Hier is een tegeltableautje met de afbeelding van Maria met kindje Jezus op de muur aangebracht.
Het bord eronder maakt duidelijk, dat dit is ter nagedachtenis van de twee soldaten H. Hamacher en L.C.F. Huntjens, die hier op 10 mei 1940 zijn gevallen.
Carnaval
Dat er ook nog vrolijke dingen te beleven zijn in Wahlwiller, blijkt wel uit dit huis.
Het is al helemaal in carnavalsstemming.
Groen-geel-rode versieringen die het nog tot as-woensdag 22 februari moeten volhouden.
Dat zal niet makkelijk zijn met de sneeuw die is gevallen.
Appelsap
Ook van zo’n konijnenhokje met flessen appelsap wordt ik vrolijk.
Wat een vertrouwen in de passanten!
Geld en appelsap kunnen zomaar meegenomen worden.
In deze omgeving zijn veel wegkruizen te zien.
Die zie je in een volgend logje.
Wordt vervolgd dus.
).
